บันทึกบทความไว้อ่านภายหลังเรียบร้อย

ตอนที่ 8 นักร้องไร้รองเท้า-เมื่อผมไปบริหารสถานีโทรทัศน์ในกัมพูชา

Mrsrirat9
เผยแพร่แล้ว เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 - 09:18 น.
24

ตอนที่ 8 นักร้องไร้รองเท้า

ทุกวันเสาร์ประมาณ 10:00 น. เราจะมีการจัดประกวดนักร้องเพื่อเข้าสังกัดของสถานี โดยประกาศรับสมัครจากทุกจังหวัดทั่วประเทศ กัมพูชา นิยมการร้องรำทำเพลงคล้ายกับประเทศไทย แต่ดูแล้วจะมีมากกว่า สังเกตุได้จากการที่มีผู้สมัครหลั่งไหลกันมามากมาย รวมทั้งเรตติ้งการชมรายการโทรทัศน์ ก็เป็นตัวชี้วัดอย่างดีว่าผู้คนชื่นชอบขนาดไหน

โชคดีที่เรามีสถานที่จัดคอนเสิร์ตได้ในสถานีของเราเอง จึงไม่ต้องลำบากขนย้ายไปไหนให้ไกลและเสียค่าใช้จ่าย เพียงแต่จัดรายการให้ดีด้วยการเอานักร้องแม่เหล็กมาดึงความสนใจของแฟนเพลงด้วย เช่น พิค จันดา หรือเพชรชฎา นักร้องขวัญใจชาวกัมพูชา ในพ.ศ. นั้น เป็นต้น ขณะเดียวกัน ก็พยายามนำนักร้องที่เราปั้นขึ้นมา ออกวาดลวดลายแสดงความสามารถและสุ้มเสียงให้คนดูคุ้นเคย

วันเสาร์นั้น ผมเข้าสถานีแต่เช้า เพื่อดูการตระเตรียมความพร้อมของรายการ ขณะเดินขึ้นหลังเวที เจ้าทอมซึ่งเริ่มคุ้นเคยกันดี วิ่งกระหืดกระหอบมาหาผม พูดว่า

“หัวหน้าครับ...มีนักร้องประกวดคนหนึ่งจะขอใส่รองเท้าแตะขึ้นเวที จะว่าอย่างไรครับ”

“ เฮ่ย...ไม่ได้ ตามกฎทุกคนต้องแต่งตัวเรียบร้อย...จะปล่อยให้ใส่รองเท้าแตะขึ้นเวทีได้ยังไง...ไปตามคุณทนง (หัวหน้าฝ่ายเทคนิคและการออกอากาศ) มาหาผมหน่อย....” ผมกำชับทอมเรื่องการแต่งกายของผู้เข้าประกวดจะต้องอยู่ในสภาพเรียบร้อย เพียงครู่เดียว คุณทนง พร้อมกับพี่อนุชา เดินมาหาผม

“เด็ก มันจน..ไม่มีรองเท้าใส่ครับ บ้อส” พี่อนุชา อธิบายความ “ แต่ฟังจากหลายๆฝ่าย เด็กคนนี้เสียงดีมากครับ จะตัดออกก็น่าเสียดาย”

“เรียกให้เด็กมาหาผมที่ห้องทำงานผมหน่อยครับพี่”

เชือน อุดม ที่ 2 จากขวามือ "นักร้องไร้รองเท้า"ปัจจุบันมีชื่อเสียงโ่ด่งดังฐานะเป็นเศรษฐีย่อมๆคนหนึ่งของกัมพูชา
เชือน อุดม ที่ 2 จากขวามือ "นักร้องไร้รองเท้า"ปัจจุบันมีชื่อเสียงโ่ด่งดังฐานะเป็นเศรษฐีย่อมๆคนหนึ่งของกัมพูชา

จากนั้นผมก็ปลีกตัวเดินกลับห้องทำงานซึ่งอยู่ด้านหน้ายิมนีเซียมที่เราดัดแปลงเป็นเวทีคอนเสิร์ต และเวทีมวย

พี่อนุชา และ คุณกติกา นำเด็กผู้ชาย อายุประมาณ ยี่สิบเศษๆ แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าปอนๆ สวมร้องเท้าฟองน้ำแบบคีบ เดินเข้าห้องผมมาด้วยทีท่าเจียมตัว

“คุณกติกา ช่วยแนะนำเจ้านายให้เด็กหน่อย ว่าชื่อเสียง เรียงไร” พี่อนุชาสะกิด คุณกติกาให้แปลข้อความเพราะเด็กพูดไทยไม่ได้เลย

“เด็กชื่อ เชือน อุดม ครับ ฐานะทางบ้านค่อนข้างยากจน แต่อยากเป็นนักร้องเพื่อช่วยพ่อแม่ครับ”

คุณกติกาขยายความจาการสอบถามเด็กที่ยืนอยู่เบื้องหน้า

“แต่ เด็กทราบใช่ไหมว่าจะต้องแต่งตัวเรียบร้อย จะใส่รองเท้าฟองน้ำขึ้นเวทีไม่ได้” ผมกำชับเรื่องระเบียบของการออกอากาศของสถานี

“ทราบครับ.....” กติกาหันไปคุยกับ เชือน อุดม ที่ทำหน้าจะร้องไห้ออกมา พุดต่อว่า...”ขอถอดรองเท้าร้องเพลงได้ไหมครับ”

ผมเหลือบดุเวลาบนนาฬิกาข้อมือ ขณะนั้น แปดโมงครึ่ง คิดว่าจะแก้สถานการณ์ให้เด็ก

“ คุณกติกา พาเด็กไปหาซื้อรองเท้าผ้าใบแถวตลาดโอลิมปิค ใกล้ๆสถานี ให้เด็ก หน่อย เอ๊า เอาเงินจากผมไปซื้อทั้งถุงเท้ารองเท้า ดูสีอย่าให้ฉูดฉาดนะครับ “ ผมยื่นเงินให้คุณกติกาไป 50 ดอลล่าร์ (US$) ซึงในกัมพูชาใช้ได้ทั้ง ดอลล่าร์ และเงินเรียล และเงินบาทไทย

กติกา อธิบายให้ เชือน อุดม ฟังถึงการตัดสินใจของผม เด็ก โผเข้ามากราบที่เท้าผม ปากบอก “ออกุน ๆๆๆ(ขอบคุณ) ผมดึงตัวขึ้นบอกกติกาว่าไม่เป็นไร ยินดีช่วย แต่ขอให้ร้องเพลงให้เต็มที่

วันนั้น และเดือนนั้น เชือน อุดม ได้รับการตัดสินให้ชนะเลิศการประกวด พร้อมถ้วยและเงินรางวัลที่เจ้าตัวบออกว่าจะเอาไปให้พ่อแม่ ผมชื่นใจกับความตั้งใจของเด็ก

เป็นอย่างที่พี่อนุชาพูดไว้ ว่าเชือน อุดม มีน้ำเสียงดี ละม้าย นักร้องเก่า ชื่อ สินสมุทร อดีตนักร้องขวัญใจของกัมพูชา จึงได้รับเสียงตอบรับอย่างท่วมท้น เมื่อร้องเพลงหน้าเวที

นก ลูกสาวใช้เวลาปั้น เชือน อุดม อยู่ระยะหนึ่ง แล้วให้ออกซิงเกิล มีการตอบรับอย่างเกรียวกราว

เชือน อุดม ได้รับเชิญ ให้ไปร้องเพลงหลายแห่ง จนเริ่มสร้างฐานะตัวเอง และในปีถัดไป สามารถออกไปร้องในหลายประเทศจนมีฐานะร่ำรวย ซื้อบ้านให้พ่อแม่อยู่

หลายปีต่อมา หลังจากผม และครอบครัวย้ายกลับมาอยู่เมืองไทย ลูกนก กลับไปเยือนกัมพูชา ได้รับการดูแล จาก เชือน อุดม ที่ขับรถ โตโยต้า คัมรี่ ใหม่เอี่ยม ไปรับถึงสนามบิน และดูแลซื้อเข้าของฝากกลับประเทศไทยแบบไม่ให้ “ครู นก” ต้องจ่ายเงินเลย แถมชักชวนนักร้องในสังกัด ทุกคนให้การต้อนรับขับสู้อย่างประทับใจ....จาก เด็กนักร้องไม่มีรองเท้า ที่ชื่อ ......เชือน อุดม

พูดถึงการสร้างนักร้องในกัมพูชา จากการที่ผมตัดสินใจลาออกจากบริษัทฯ ขอรับเป็นเพียงที่ปรึกษาให้และเดินทางกลับเมืองไทยเราได้สร้างนักร้องไว้หลายคน เช่น นักร้องชาย ชวน สุขจันทร์(เสียชีวิตแล้ว) เฮง สาเรธ เชือน อุดม(ขณะนี้เป็นนักร้องอันดับหนึ่งของกัมพูชา มีชี่อเสียงโด่งดังในหลายประเทศ) นักร้องหญิงอาทิ จันทร์ สุขเทวี และที่โด่งดังอยู่นานคือ คณะสี่สาววัยรุ่น“ บุปผาบวนตง – ดอกไม้สี่ดอก หรือ โฟร์ฟลาวเวอร์ส(Four Flowers)” เป็นต้น

บุปผาบวนตง สี่บุปผา หรือ Four Flowers นักร้องวัยรุ่นดัง
บุปผาบวนตง สี่บุปผา หรือ Four Flowers นักร้องวัยรุ่นดัง


โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คณะสี่สาววัยรุ่น“ บุปผาบวนตง – ดอกไม้สี่ดอก หรือ โฟร์ฟลาวเวอร์ส(Four Flowers) ได้ดั้นด้น เดินทางมากรุงเทพฯ สืบเสาะหาบ้านของผมที่ ซอยสวนหลวง อ่อนนุช –พัฒนาการในเย็นวันหนึ่งใช้เวลาหลายชั่วโมงนั่งคอยปากซอยเข้าบ้านซึ่งเป็นร้านหมูกระทะ เมื่อเราเข้าบ้านเดินมา กดออดอยู่หน้าประตู จนผม ภรรยาและลูกนก งงว่ามากันได้อย่างไร

เย็นวันนั้น จึงเป็นการ Re Union ของทีมงานนักร้องจากกัมพูชาแบบกรายๆ ที่ผมพาทุกคนไปทานอาหารที่ ภัตตาคาร”บ้านสิริรามาเพลส” ถนนพัฒนาการ และสาวๆทั้งสี่คนได้โชวเสียงเพลงในเวทีแห่งนั้นให้เราได้ฟังอย่างชื่นใจ

ในปัจจุบันนักร้องทุกคนมีอาชีพมีงานทำที่ดี และทุกครั้งถ้ามีใครไปสัมภาษณ์ เด็กๆเหล่านั้นถึงความเป็นมาของพวกเขา ต่างพูดกันเป็นเสียงเดียวว่าพวกเขายืนอยู่ในสังคมทุกวันนี้ได้ก็ด้วยบุญคุณของ คนไทยและโดยเฉพาะอย่างยิ่ง “ครูนก “ของพวกเขา เพียงแค่นี้ผมเองก็เป็นสุขใจแล้วที่เห็นความน่ารักและความรู้สึกกตัญญูรู้คุณของพวกเขา หรือ ท่านคิดว่าอย่างไรครับ ?

                                             *********************************                                              

ความคิดเห็นต่อบทความ

  • ความเห็นบน MagGang(0)

  • ความเห็นบน Facebook()

default avatar
  • sticker1
  • sticker2
  • sticker3
  • sticker4
  • sticker5
  • sticker6
  • sticker7
  • sticker8
  • sticker9
  • sticker10
  • sticker11
  • sticker12
  • sticker13
  • sticker14
  • sticker15
  • sticker16
  • sticker17
  • sticker18
  • sticker19
  • sticker20

ตอนที่ 8 นักร้องไร้รองเท้า-เมื่อผมไปบริหารสถานีโทรทัศน์ในกัมพูชา

    • รายงานความไม่เหมาะสม